marloesenjeroeninoeganda, 2 juni 2011
Oeganda Jinja 26°

De laatste dagen

Hoi,

Daar ben ik weer en nu echt in mijn laatste dagen. Vooral sinds mijn ouders zijn geweest is de tijd echt super snel gegaan en nu is het nog maar minder dan 1week!! Het is een beetje dubbel allemaal want van de ene kant heb ik best zin om gewoon weer lekker thuis te zijn en van de andere kant ga ik alles zo missen.

Als eerste ga ik natuurlijk de 'familie' waar we in terecht zijn gekomen super erg missen! Het samen (vooral pocho) eten. Alle leuke discussies die wij vooral met vader Christopher en een vader die op bezoek kwam voerden. Meestal ging deze over dingen als homoseksualiteit waar zij natuurlijk zwaar op tegen zijn. Maar hoe gelovig zij ook zijn ze kunnen zich nog best verplaatsen in ons. Of in ieder geval veroordelen ze ons niet op dat wij niet gelovig zijn en over veel dingen dus totaal anders denken. Sowieso zijn ons alle priesters echt meegevallen. Wij hadden verwacht dat die zo gestructureerd zeg maar leven, zoveel met het geloof bezig zijn en eigenlijk totaal niet geinteresseert waren in onze meningen. Laatst hebben we voor Vader Alex zijn verjaardag vader Christopher en vader Alex mee uit eten genomen. Dat was sowieso al een hele happening. Vader Christopher was hier nog nooit geweest en dat was natuurlijk sowieso al leuk om te zien. Na veel vooral grappen te maken heeft ie dan eindelijk gekozen voor spare ribs. Hij vindt het na 2 weken eigenlijk nog steeds prachtig om het te hebben over the ribs die hij heeft gegeten. En vooral omdat er grass (salade) bij zat.
Maar tijdens dit etentje hebben we ook echt leuke gesprekken gevoerd over van alles maar ook over hun opleiding. Ze vertelden dat zij in hun opleiding best veel dingen leren over de westerse cultuur en dat ze er daarom ook wat meer voor open staan. En dat klopt ook wel want hoe goed we het ook met die jongens en meisjes bij ons thuis kunnen vinden, echt veel interesse tonen ze niet. Waarschijnlijk omdat ze het zich gewoon niet voor kunnen stellen.

Afgelopen vrijdag vroeg Vader Alex wat we de volgende dag te doen hadden. We hadden niet echt iets te doen maar ik moet eerlijk zeggen dat we bang waren voor wat hij wou doen. De vorige keren dat we alleen met Ugandezen op stap waren zijn ons eigenlijk helemaal niet zo heel goed bevallen.
Maarja we hadden niks te doen dus moesten we het er maar weer op wagen. Hij zei dat we de volgende dag vroeg moesten vertrekken en laat terug waren. Nouja dat moest dan maar..
Hij vertelde eerst niet waar we heen gingen dus waren we bang dat we bomen in Kamuli ofzo moesten planten. De jongens bij ons thuis worden namelijk weleens op 6u wakker gemaakt en dan moeten ze mee bomen planten. Wat en waarvoor het precies is weten we niet maar het is altijd wel een beetje zielig. Gelukkig hebben we ons er altijd nog onderuit weten te praten.
De volgende dag vertelde Vader Alex dat we naar een herdenking van iemand gingen die 10 jaar geleden was overleden. Vader Christopher en Vader Romano gingen ook mee. De heenweg duurde wel lang en we stopten bij wat kerken maar het was opzich prima. Na ongeveer 3 uur kwamen we aan in een dorp in de middle of nowhere. We werden aangestaard door ongeveer 200 mensen. En dan vooral door de kinderen want die hadden nog nooit een mzungu gezien. Eerst kwam er een mis, natuurlijk. Die viel eigenlijk wel mee. Hij duurde maar 2 uur en dat valt natuurlijk in het niets bij missen van 4 uur die we redelijk vaak hebben.
Daarna mochten we gaan eten met alle priesters en 'helpers' van de priesters (was een mooie naam voor maar ben ik alweer vergeten). Dat was oppzich prima. Het was een feestmaal en dat betekent veel vlees. Voor Jeroen en mij dus alleen maar rijst met een soort pindasaus maar opzich gewoon prima.
Na het eten kwam dan het bier op tafel. De flessen zijn hier altijd al van een halve liter, wat voor mij opzich meer dan genoeg is. Maar nu kreeg je er niet 1 maar 2 of liever nog meer. Op een gegeven moment hadden Jeroen en ik 7 gesloten flessen voor ons staan en 2 open. En het moest allemaal op! Nouja dat was natuurlijk best grappig allemaal want ik kon wel steeds beter lachen met bijvoorbeeld Vader Romana, en hij met mij. Maar op een gegeven moment vond hij het toch echt tijd worden dat we werd gedanst. Dus Jeroen en hij naar voren om te dansen. Ik dacht ik blijf mooi zitten. Ging nog niet echt werken na 1 biertje Helaas vond Vader Christopher dat ik ook moest dansen dus zei ik dat ik alleen zou gaan als hij mee ging. Helaas had hij al ongeveer 3 biertjes op dus daar deed hij niet zo moeilijk over. Wij dus op de dansvloer terwijl door de ramen steeds meer mensen kwamen kijken. Redelijk genant allemaal. Er stonden ook veel kinderen te kijken dus dacht ik dat het misschien leuk was hun ook me te krijgen om te dansen. Daar dachten zij helaas anders over. Het kind rende krijsend weg en die hebben ze het eerste uur daarna niet meer stil gekregen. Mzungu's zijn ook heel eng.
Na een tijdje vonden de kinderen het toch wel leuk en hebben Jeroen en ik met de kinderen gedanst. In het begin vond ik het nog een beetje ongemakkelijk maar daarna was het echt leuk. We zouden eigenlijk om 5u gaan maar dat is 9u geworden. En echt waar bijna iedereen was dronken, zelfs de jonge kinderen geloof ik. Op een gegeven moment heb ik nog de lokale dans mee gedaan maar dat was ook niet echt een groot succes. Het was wel echt leuk totdat er een dronken jongen bij mij kwam dansen die werd wij geslagen en geschopt door zijn vader. Dat was wel even schrikken.
Vader Romana zagen we steeds dronkerder worden en hij begon weer met de chinny chinny (met zijn alle omlaag gaan en dan een slok van je bier nemen). Op een gegeven moment vonden ze het wel genoeg geweest en hebben we nog een afscheidsdans gedaan en daarna heeft iedereen ons uitgezwaait. We hadden nog niks gegeten en Jeroen en ik waren echt super moe. Slapen leek ons daarom een goed plan. Daar dacht Vader Romano toch echt anders over. Die was inmiddels echt knetterdronken. Jeroen en ik contateerden dat hij misschien nog wel dronkerder was dan wij kunnen zijn (En dat wil soms best wat zeggen hhaha grap).
Hij hield maar niet op met praten. Of wij ook God hadden ontmoet en of wij dachten dat hij nog kon rijden, enzovoort. Je had er eigenlijk bij moeten zijn. Best komisch allemaal maar dan vooral op het begin. Ook wou hij perse langs een kerk omdat hij dacht dat we daar misschien nog wel wat te eten konden krijgen. Daarna merkte hij dat wij bijna in slaap vielen dus vond hij het nodig onze armen warm te houden. Nou echt ik weet niet eens meer wat hij allemaal gezegd heeft. Toen ik bijna lag te slapen leek hij met het raam te spelen. Heel irritant want het was gewoon koud. Helaas kwamen we er na een paar minuten achter dat het niet met het raam spelen maar dat hij gewoon aan het kotsen was uit het raam. NIET NORMAAL ALS JE HET MIJ VRAAGT'. Jongens een priester aan het kotsen. We hebben ons we echt kapot gelachen samen met Vader Alex en Vader Christopher.
Toen we thuis kwamen stond de maaltijd van 8u nog op tafel. Iets met vis dus voor Jeroen en mij droge spaghetti maar eigenlijk best lekker om 12 uur 's nachts. Helaas vond Romano het nodig om nog naar huis te rijden. Vader Alex en ik hebben echt geprobeerd hem over te halen maar dat is niet gelukt. Toen hij wegreed reed ie eerst bijna tegen een andere auto aan. We liepen samen naar binnen toen we een hele harde knal hoorden. Dus Vader Alex en ik naar buiten rennen zagen we dat ie tegen het hek was opgereden. Echt dramatisch want hij zette m gewoon in de achteruit en reed daarna weg. Inmiddels zijn we ervan op de hoogte dat ie veilig is thuis gekomen. Hoop dat ie niemand heeft aangereden!

Oke dit verhaal was echt alweer te lang want ik wou nog andere dingen vertellen maar we willen even Dominic opzoeken. Hij woont niet meer bij ons thuis omdat ie nu op de boardingschool zit. Maar ik wil nog wel naar m toe omdat ik eigenlijk met hem het beste contact had van allemaal.
Thuis horen jullie allemaal wel meer.

Tot snel!!!!

Marloesenjeroeninoeganda in Oeganda bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl